1. Okuma Elçilerin İşleri 8,5-8.14-17; Mezmur 65 2. Okuma 1Petrus 3,15-18 İncil Yuhanna 14,15-21

Filipus, ister havari ister diyakon olsun, İsa'nın verdiği emre itaat eder: «Tüm dünyaya gidin ve her yaratığa Müjde'yi duyurun». İşte o, Samiriye'ye kadar gitmiştir. Bir zamanlar Samiriyeliler İsa'yı kabul etmemişlerdi, öyle ki Yakup ve Yuhanna üzerlerine ateş yağdırmak istemişlerdi. Oysa bir başka sefer, Yakup'un kuyusunda tanıştığı kadın sayesinde, İsa onlarla iki gün kalabilmişti. Filipus'un müjdesi kabul gördü: sözleri, İsa'nın kutsal adına yakarılmasıyla gerçekleşen cinlerden kurtarılmalar ve mucizevi şifalarla eşlik ediyordu. Yahudi halkı dışında İncil'in bu şekilde kabul edildiği haberi, Kudüs'te bulunan havarileri şaşırttı. Hemen, sık sık birlikte gördüğümüz Petrus ve Yuhanna'yı o bölgeye gönderdiler ki, neler olup bittiğini anlasınlar. Gerçekten de Samiriyelilerin İsa'ya iman ettiklerini ve Filipus tarafından vaftiz edildiklerini gördüler, fakat Kutsal Ruh'u almamışlardı.

Bu nedenle, Allah'tan onlara da Kutsal Ruh'u bahşetmesi için dua ettiler; ellerini üzerlerine koydular ve işte, onlar da, Samiriyeli olmalarına rağmen, Kutsal Ruh'u aldılar! Herkes bunu fark etti, o kadar ki bir büyücü olan Simun, kendisi de Kutsal Ruh'u verme yeteneğini elde etmek için havarilere para ödemek istiyordu! Bunu nasıl fark ediyorlardı? Bugün bu bize söylenmiyor, ama biz bunu biliyoruz: dillerde konuşmaya başladılar, yani hangi sosyal veya kültürel kökenden olurlarsa olsunlar, herkes tarafından anlaşılabilir hale geldiler. Ayrıca peygamberlik ettiler, yani her an ve her olayda İsa'nın varlığına ve lütfuna sevgi ile bakarak, İsa hakkında ikna edici bir şekilde konuşmaya başladılar!

Ve işte İsa, Son Akşam Yemeği sırasında söylediği sözleri aktaran İncil'in kısa bölümünde tam da Kutsal Ruh'tan bahsediyor. Bizim için dua edeceğini vaat ediyor: «Ben de Baba'dan dileyeceğim ve O, sonsuza dek sizinle birlikte olsun diye size başka bir Paraklitus'u (Yardımcıyı, Teselliciyi), Gerçeğin Ruhunu verecek ».

Eğer İsa, Baba'nın bize Paraklitus'u vermesi için bizim için dua ediyorsa, bu, O'nun hayatımız ve göklerin krallığındaki varlığımız için gerekli olduğu anlamına gelir. Paraklitus kimdir? Eğer O'nun sonsuza dek bizimle kalması gerekli olursa, bu, Rab'bin Kendisinin O'nu çok önemli gördüğünün işaretidir. İsa'nın kullandığı terim, “yardımcı” anlamına gelir; O, her durumda bize yardım eden kişidir: şeytan ve yandaşlarının suçlamalarından korunmamız gerektiğinde avukat olarak; bizi üzen ve kederlendiren bir şey olduğunda teselli edici olarak; sözlerini ve emirlerini unuttuğumuzda hatırlatıcı olarak cesaretimiz kırıldığında teşvik edici olarak ve benzeri.

İsa O'nu “Gerçeğin Ruhu” olarak da adlandırır; bununla, O'nun Babamızın sevgisinin doluluğunu kalbimize ve zihnimize getirdiğini kasteder. Allah'nın sevgisi dışında başka bir gerçek yoktur: her şeyi ve her olayı, Allah'ın Kendisi olan sevginin ışığında görecek ve anlayacağız. İsa bizim için bir uyarıda bulunur: dünya Kutsal Ruh'u tanımaz. Böylece bizi, O'nu dünyanın bizden bekledikleriyle ya da felsefeleriyle dünyanın bilgeliğiyle karıştırmamamız konusunda uyarır. Dünya O'na sahip değildir ve sahip olmayacaktır; bu nedenle, Allah'ın gözünde her zaman dünyadan farklı olacağımızı biliriz. Dünya ile karışmaya ya da hayatımızı yönlendirmek için ondan bilgelik aramaya çalışmayacağız.

Bizler, İsa'nın sözlerini emir olarak kabul edeceğiz, çünkü bunlar Allah'tan gelir ve yaşam kaynağıdır: İsa, bize yine Baba ile bir olduğunu tekrarlar: «Ben Babam'ın içindeyim, siz de benim içimdesiniz, ben de sizin içinizdeyim». Bizi Kendisinin bir parçası olarak kabul eder ve O'nun içinde bizim de Baba ile bir olduğumuzu, yani ilahileştirildiğimizi, O'nun kutsal ve güçlü sevgisinin taşıyıcıları olduğumuzu bilmenin sevincini bize verir!

Bu çok güzel gerçeğe, ikinci okumada Aziz Petrus'un bize söylediği sözler de eklenir. Aziz Petrus bizi teşvik eder ya da bize emreder: “Rab’be, Mesih’e, kalplerinizde tapın”. Bunu seve seve yapacağız, böylece İsa'nın vahyine cevap vereceğiz: Eğer O, Baba'nın içindeyse, bu Allah'ın O'nunla birlikte olduğu anlamına gelir ve bu nedenle bizler O'nu her şeyin üstünde tutmaktan mutluluk duyarız. O'na tapınacağız, yani O'nu arzularımızın en üstüne koyacağız, ve O'na itaat edeceğiz. Kalplerimiz O'nunla dolu olacak ve bizler, Allahımız olan Babanın sevinci olacağız!

Muhtemelen acı çekmemiz gerekse bile, bundan üzülmeyeceğiz: Kutsal Ruh tarafından desteklenecek ve teselli edileceğiz; O, yardımcımız olacaktır. Nitekim O bizim için İsa'nın vaat ettiği Kişi olmaya özen gösterecektir.

1. Vigilio Covi

OKUMALAR

1.Okuma: Havarilerin İşleri 8,5-8.14-17

Filipus, Samiriye kentine gidip oradakilere Mesih'i tanıtmaya başladı. Filipus'u dinleyen ve yaptığı mucizeleri gören kalabalıklar, hep birlikte onun söylediklerine kulak verdiler. Birçoklarının içinden kötü ruhlar yüksek sesle haykırarak çıktı; bir sürü felçli ve kötürüm iyileştirildi. Ve o kentte büyük sevinç oldu. a

a Kudüs'teki elçiler, Samiriye halkının, Allah'ın sözünü benimsediğini duyunca Petrus'la Yuhanna'yı onlara gönderdiler. Petrus'la Yuhanna oraya varınca, Samiriyeli imanlıların Kutsal Ruh'u almaları için dua ettiler. Çünkü Ruh daha hiçbirinin üzerine inmemişti. Rab İsa'nın adıyla vaftiz olmuşlardı, o kadar. Petrus'la Yuhanna onların üzerine ellerini koyunca, onlar da Kutsal Ruh'u aldılar.

Mezmur 65/66

Adının yüceliğine ilahiler söyleyin,

O'na görkemli övgüler sunun!

"Ne müthiş işlerin var!" deyin Allah'a,

"Öyle büyük gücün var ki,

Düşmanların eğiliyor önünde.

Bütün yeryüzü sana tapınıyor,

İlahiler okuyor, adına ezgiler söylüyor." Sela

Gelin, bakın Allah'ın neler yaptığına!

Ne müthiş işler yaptı insanlar arasında:

Denizi karaya çevirdi,

Atalarımız yaya geçtiler ırmaktan.

Yaptığına sevindik orada.

Kudretiyle sonsuza dek egemenlik sürer,

Gözleri ulusları süzer;

Başkaldıranlar gurura kapılmasın! Sela

Gelin, dinleyin, ey sizler, Allah'tan korkanlar,

Benim için neler yaptığını size anlatayım.

Övgüler olsun Allah'a,

Çünkü duamı geri çevirmedi,

Sevgisini benden esirgemedi.

2.Okuma: Aziz Pertrus’un 1.Mektubundan 3,15-18

Mesih'i Rab olarak yüreklerinizde kutsayın. Sizdeki ümidin nedenini soran herkese uygun bir yanıt vermeye her zaman hazır olun. Yalnız bunu yumuşak huyla ve saygıyla yapın. Vicdanınızı temiz tutun. Öyle ki, Mesih'e ait olarak sürdürdüğünüz olumlu yaşamı kınayanlar size ettikleri iftiradan utansınlar. İyilik edip acı çekmek - eğer Allah'ın isteği buysa - kötülük yapıp acı çekmekten daha iyidir. Nitekim Mesih de bizleri Allah'a ulaştırmak amacıyla doğru kişi olarak doğru olmayanlar uğruna, günahlar için kurban olarak ilk ve son kez öldü. Bedence öldürülmüş, ama ruhça diriltilmiştir.

İncil: Yuhanna 14,15-21

«Beni seviyorsanız, buyruklarımı yerine getirirsiniz. Ben de Baba'dan dileyeceğim ve O, sonsuza dek sizinle birlikte olsun diye size başka bir Yardımcı, Gerçeğin Ruhunu verecek. Dünya O'nu kabul edemez. Çünkü O'nu ne görür, ne de tanır. Siz O'nu tanıyorsunuz. Çünkü O aranızda yaşıyor ve içinizde olacaktır. Sizi öksüz bırakmayacağım, size geri döneceğim. Az sonra dünya artık beni görmeyecek, ama siz beni göreceksiniz. Ben yaşadığım için siz de yaşayacaksınız. O gün anlayacaksınız ki, ben Babamdayım, siz bendesiniz, ben de sizdeyim. Kim buyruklarımı bilir ve yerine getirirse, işte beni seven odur. Beni seveni Babam da sevecektir. Ben de onu seveceğim ve kendimi ona göstereceğim.»